ارزیابی شاخص‌های سرمی عملکرد کلیوی در اسب‌های مبتلا به پیروپلاسموزیس

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 دانشیار گروه آموزشی علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

چکیده

این مطالعه به­منظور بررسی شاخص‌های سرمی عملکرد کلیوی در اسب‌های مبتلا به پیروپلاسموز و مقایسه آن با دام‌های سالم انجام گرفت. 17 رأس اسب مبتلا به پیروپلاسموزیس(شامل 14 رأس نر و 3 رأس ماده) در اسب‌داری های اطراف شهرستان تبریز،  بر اساس نشانه‌های بالینی و یافته­های آزمایشگاهی شناسایی و نمونه خون از ورید وداج دا‌م‌های مذکور اخذ و سرم آن­ها جداسازی شد. همچنین از 16 رأس اسب سالم (شامل 13 رأس نر و 3 رأس ماده) نیز با شرایط سنی، تغذیه­ای و مدیریتی یکسان نمونه خون تهیه شد. ارزیابی عملکرد کلیوی دام­های مورد آزمایش بر اساس سنجش میزان سطح سرمی نیتروژن آمونیاکی، کراتینین، پروتئین‌تام، آلبومین، سدیم و پتاسیم خون مورد ارزیابی قرار ­گرفت. نتایج نشان داد که میانگین سطح سرمی پروتئین تام و آلبومین در اسب‌های‌ مبتلا به پیروپلاسموزیس افزایش غیر­معنی‌داری داشت ولی افزایش میانگین سطح سرمی کراتینین و نیتروژن آمونیاکی خون (BUN) در گروه بیمار معنی‌دار بود ­(به­ترتیب 000/0­p= و 001/0­p=). همچنین تفاوت سطح سرمی سدیم و پتاسیم در بین دو گروه معنی‌دار نبود. اختلاف بین میانگین پروتئین‌تام و آلبومین سرمی در گروه بیمار در بین دو جنس نر و ماده معنی‌دار بود (به­ترتیب 001/0p= و 012/0p=). همچنین در گروه شاهد، سن تاثیری در تغییرات سرمی پارامترهای مورد سنجش نداشت و در گروه بیمار نیز فقط با افزایش سن، میانگین پروتئین تام سرم افزایش داشت (033/0p=). این مطالعه نشان داد که در اسب‌های مبتلا به بیماری پیروپلاسموز عملکرد کلیه تحت تأثیر قرار می‌گیرد و در درمان بیماری مذکور باید به اصلاح عملکرد کلیه با روش­هایی مثل مایع­درمانی اهمیت داد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of serumic indices of renal function in horses with piroplasmosis

نویسندگان [English]

  • peyman jafarian 1
  • Ali Hassan Pour 2
1 D.V.M. Graduate, Faculty of Veterinary Medicine, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran.
2 Department of clinical science, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
چکیده [English]

This study aims to examine serumic indices of renal function in horses suffering from piroplasmosis and to compare them with healthy animals. Based on clinical signs and laboratory findings, 17 horses (14 males and 3 females) were diagnosed with piroplasmosis in horse ranches of the suburb of Tabriz city. After taking the history of these animals, blood sample was taken from the jugular vein and serum was separated. Also, 16 healthy horses (13 males and 3 females) were sampled as a healthy group with the same age, feeding and managerial conditions. Renal function was evaluated based on serumic level of blood urea nitrogen (BUN), creatinine (Cr), total protein (Pr), albumin (Alb), sodium (Na) and potassium (K). Mean serumic level of total protein and albumin had an insignificant increase in horses suffering from piroplasmosis, but increment of mean serumic level of creatinine and BUN was significant in the diseased group (p=0.000 and p=0.001, respectively). Serum variations of sodium and potassium were not significant between the two groups. The difference between mean serum parameters in diseased group was significant between the two sexes only in respect to total protein and albumin (p=0.001 and p=0.012, respectively). In healthy group, age did not have any effect on serum variations of measured parameters, but in the diseased group, mean serum total protein increased with increase in age (p=0.033). The results of this study indicated that renal function is affected in horses suffering from piroplasmosis and improvement of renal function using fluid therapy should be considered in the treatment of this disease.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Serum factor
  • Renal function
  • horse
  • Piroplasmosis
  • Al-Saad, K.M. (2009). Acute babesiosis in foals. Journal of Animal and Veterinary Advances, 8(2): 2585-2589.
  • Aslani, M.R. (2000). A case report of Babesia caballi infection in a foal. Journal of Applied Animal Research, 17(2): 253-256.
  • Baldani, C.D., Nakaghi, A.C.H. and Machado, R.Z. (2010). Occurrence of Theileria equi in horses raised in the Jaboticabal micro region, Sao Paulo State, Brazil. The Revista Brasileira de Parasitologia Veterinária, ­­19­(4): 228-232.
  • Bauer, J.E., Asquith, R.L. and Kivipelto, J. (1989). Serum biochemical indicators of liver function in neonatal foals. American Journal of Veterinary Research, 50(12): 2037-2041.
  • Bose, R., Jorgensen, W.K., Dalgliesh, R.J., Friedhoff, K.T. and de Vos, A.J. (1995). Current state and future trends in the diagnosis of babesiosis. Veterinary Parasitology, 57(1): 61-74.
  • Burtis, C. and Bruns, D. (2008). Tietz Fundamentals of Clinical Chemistry. 6th ed., Elsevier, pp: 342-386.
  • Constable, P.D., Hinchcliff, K.W., Done, S.H. and Grunberg, W.  (2007). Veterinary Medicine, a text book of the disease of cattle, sheep, pigs and horses. 11th ed., Elsevier Publishing, pp: 1326-1332.
  • De waal, D.T. (1992). Equine piroplasmosis: a review. British Veterinary Journal, 148(1): 6-14.
  • Fahmy, B.G.A., Aziz, H.M. and Hala, M. (2010). Biochemical and pathological profiles in streptococci infection in imported horses. Egyptain Journal of Comparative Pathology and Clinical Pathology, 23(1): 127-153.
  • Garba, U.M., Sackey, A., Agbede, R., Tekdek, L. and Bisalla, M. (2011). Serum urea and creatinine levels in Nigerian local horses naturally infected with Babesia. Pakistan Veterinary Journal, 31(2): 163-165.
  • Hailat, N.Q., Lafi, S.Q., Al-Darraji, A.M., and A1-Ani, F.K. (1997). Equine babesiosis associated with strenuous exercise: clinical and pathological studies in Jordan. Veterinary Parasitology, 69(1-2): 1-8.
  • Hassanpour, A., Abdili, D. and Fartashvand, M. (2014). Evaluating serum markers of renal function in horses suffered from strangle. Indian Journal of Fundamental and Applied Life Sciences, 4(3): 65-69.
  • McCay, H.E., Broder, C. and Lottenberg, R. (1991). Streptokinase produced by C­ streptococci demonstrated species specificity plasminogen activation. Journal of Infection Disease, 164(3): 515-521.
  • Mehlhorn, H. and Schein, E. (1998). Redescription of Babesia equi Laveran, 1901 as Theileria equi. Parasitology Research, 84(6): 467-475.
  • Neamat-Allah, A., Hend M. and El Damaty, H. (2016). Strangles in Arabian horses in Egypt: Clinical, epidemiological, hematological, and biochemical aspects. Veterinary World, 9(8): 820-826.
  • Rashid, A., Mubabrak, A. and Hussain, A. (2009). Babesiosis in equines in Pakistan: a clinical report. Veterinaria Italiana, 45(3): 391-395.
  • Seifi, H., Mohri, M. and Sardari, K. (2000). A mixed infection of Babesia equi and Babesia caballi in a racing colt: a report from Iran. Journal of Equine Veterinary Science, 12(3): 858-860.
  • Sevinch, F., Maden, M., Kumas, C., Sevinc, M. and Ekici, O. (2008). A comparative study on the prevalence of Theileria equi and Babesia caballi infections in horse sub-populations in Turkey. Veterinray Parasitology, 156(2-3): 173-177.
  • Sweeny, C., Benson, C. and Whitlock, R. (1987). Streptococcus equi infection, Parts 1 and 2. Continuing Education, pp: 689- 693.
  • Sweeny, C.R. (2011). Strangles: Streptococcus equi infection in horse. Equine Veterinary Education, 8(3): 317-322.
  • Tefera, M., Worku, A. and Tolosa, M. (2011). Prevalence and risk factors for donkey babesiosis in and around DebreZeit, Central Ethiopia. Veterinary Research, 4(1): 56-60.
  • Timony, J.F. (1993). Strangles. Veterinary Clinics of North America: Equine Practice, 9(4): 363-374.
  • Willcox, M., Patrikakis, M., Loo, C. and Knox, K. (1993). Albumin-binding proteins on the surface of the Streptococcus. Journal of General Microbiology, 139(10): 2451-2458.
  • Zapf, F. and Schein, E. (1994). New findings in the development of Babesia (Theileria) equi (Laveran, 1901) in the salivary glands of the vector ticks, Hyalomma species. Parasitology Research, 80(4): 543-548.